Maunjun di Padang Sabat, koler auk :P
(Dedicated to Baburinix.)
“Koler om ai umpat meunjun, kada hingkat lagi nukar binsin, imbah tu landy ulun bakukus banar pulang, kalu pina mangalihakan banaraja kaina.”
“Nah ikam ni, mun banyak tu urangnya, bamalaman disitu kita.”
“magin nya ai ulun koler bemalam.”
“si Uya umpat.”
“Digawinya banarai ulun disana.”
“Si Jannah umpat, maka ikam katuju?”
“Katuju nangkakaya ituah, jakanya masih bujangkah.”
“Bai ikam ni, samalam pina galu handak babini, nangapa pulang jar?”
“Lagi kada baliur wan bibinian, mangalihi ja, mucai!”
“Guru Haji Ahmad Barani umpat jua.”
“Jieh, magin nya ai ulun kada baliur wan sidin, wan binian ja kada, apalagi wan tuan guru tuh!”
“Mangaradau ikam ni Junur ai, jar sidin, meunjun tu malatih tawakkal, belajar tauhid!”
“Nah, ya am tu, bid’ah nang mana pulang jar?”
“Kadanya bid’ah pang, mahadang burinik iwak tu sambil Roja’ kelo? Beharap wan Allah Ta’ala supaya unjun dipatuk iwak! Latihan tawakkal tu jar sidin.”
“Imbah itu pang, belajar tauhidnya nangkaya apa?”
“Nangkayapa apanya? Sorangan dipadang sunyi, busiah ditanggung hantu-kah, dipatuk ular kah, di igut halilipan kah, macam-macam ai, jadi hati ta’alluq tarus wan Sidin, pasrah, begantung wan Sidin ja. Nah! Tauhid kelo tuh ngarannya? Mahadang unjun balatih sabar, mun kada pekoleh iwak, balajar redo wan kahandak Sidin”
“Baik beistilah baguru ja kelo?”
“Lain wal ai mangaji duduk lawan marasakan sorang, munikam mangaji duduk, ikam tahu artinya aja, kada kawa dapat rasanya, nangkaya bakunyung, maulah bisa mun mambaca buku teori bekunyung, harus langsung praktek kelo?”
“Mintuha kawan ulun kada badikir-ai pas meunjun, badikir, na kana, kana, iwak, iwak, kaya tu ja sidin tadikir, kadada bekesah tauhid.”
“Ai? Makanya aku mambawai tuan guru haji ahmad barani.”
“Mintuha kawan ulun tu mambawa kopi, gula, acan, baras, macam-macam ai, bepadah kalu pina tapamalam, dasar tamapalam jua ai wadah acil Inur, tapabini wan sidin pulang, nangapa kesahnya tu?”
“Han bagus kelo meunjun? Iwak dapat, bini dapat.”
Makin himung muha om Awang, mangalikik sambil maingkuti parut.
“Kasian iwaknya om ai.”
“Mau pang kasian wan iwak, kada kawa ai, gasan dimakan kelo?”
“Ulun kada katuju makan iwak.”
“Troma katulangan kah?”
“Kada, maras banarai, bahari ulun ketuju ja meunjun waktu halus, dapat papuyu, luka takana siripnya nang luncup banar tuh, dapat sanggiringan badarah kena sesengotnya. dapat sapat nang maulah ulun maras, hakunlah bibir pian rabit? kada kawa lihum lagi? Dikait pakai kawat unjun?”
“Mauk kam nih, paraya ai mun kaya itu.”
“Mun munah umpat hakunai ulun.” Jarku kasisipuan.
“Han kelo? muha ikam tu baciri! liur baungan, jangan bapadah bakut ja!”
“Munah bini ulun! Bahapal jua! Lain Munah konter indosat tu pang! Han? sapa jar nang liur baung?”
“sakahandak ikam ai, ikam pang beulah kesah.” Ujar urang tuha tu maraju.
____________________________
This post contain bahasa banjar which widely spoken in cosmopolitan city Banjarbaru, a high mobility urban people from many junction of Kalimantan Selatan teritory. Somes amuntai-kalua accents has been added in few sentence @Eoin



Tajungkang-jungkang ulun membacanya… Kasian Pak Haji dibawa-bawa…
But I like the part of Tauhid and Tawakkal one… Earthly…
____________________
kan mengajar sidin sambil meunjun
maunjun babinian di murjani za nha..haha…
_________________
kita dikiau om-om pang sudah di KB, jadi malu
waduh ulun musti ingat2 dulu bahas banjar, dah lama ni nda berbahasa banjar, bujur
_____
dilatih kembali makanya wakakakaka
duwh,….. jdi binun baca na.
:garink mode:
_____
pegangan
umai lah, bakarasan, hahaha
unyai haja um ai, garigitan ulun mambacanya
ahahaha
gw yang sinting jadi tmabah sinting melihat tulisannay *sambil berharap ada keajaiban, langsung bisa bahasa tersebut* he he he
___________
bwahahahaha.. ente malah sinting kalo tiba-tiba bisa man!! Thank’s
Dear Friends, Happy Valentine’s Day!!